Blog nakanapie.pl

Autorką wpisu jest dlugopisarka, która prowadzi blog: Świat według Długopisarki.  Wpis postał na podstawie propozycji zgłaszanych w wątku na forum książki: Tydzień w Szwecji.

Wychodzi na to, że Szwecja to przede wszystkim powieści kryminalne i książki Astrid Lindgren :-)

„Dzieci z Bullerbyn”, Astrid Lindgren

W tej książce każdy najzwyczajniejszy dzień sześciorga dzieci z małej szwedzkiej wioski przedstawiony jest jak najciekawsza przygoda. Łowienie raków i chodzenie do szkoły, pielenie rzepy i Gwiazdka – wszystko staje się okazją do zabawy i umocnienia przyjaźni.

paulina804 pisze: „uwielbiałam ją i uwielbiam! Dzieci z Bullerbyn czytałam z zapartym tchem, pękałam ze śmiechu przy zabawnych historiach z zakupami, swataniem Agdy z Oskarem, przestawianiu zegarka w szkole… każde dziecko powinno ją przeczytać!”

„O krok”, Hennig Mankell

W noc św. Jana troje nastolatków przebranych w osiemnastowieczne stroje spotyka się w lesie, żeby odegrać maskaradę. Cała trójka ginie. Niedługo potem komisarz Wallander dowiaduje się, że jego kolega, który miał mu pomóc w poprowadzeniu sprawy, nie żyje. Jedynym śladem jest fotografia nieznanej kobiety. Co przyniesie śledztwo dotyczące prywatnego życia kolegi? Inspektor zmierzy się z tajemnicą, której być może wcale nie chce poznać.

Isgenaroth pisze: „Bardzo miło czyta się „O Krok”. Komisarz Wallander to człowiek jak i my. W trakcie prowadzonego śledztwa czuje się zmęczony, odczuwa potrzebę „wysikania się”, choruje. Okazuje się, że morderstwa, nawet te najgorsze, mogą zostać wykryte przez policjanta, który nie jest herosem.”

„Księżniczka z lodu”, Camilla Läckberg

W niewielkiej miejscowości na zachodnim wybrzeżu Szwecji, wśród małej, zamkniętej społeczności, gdzie wszyscy się znają i wszystko o sobie wiedzą –w jednym z domów odkryto zwłoki młodej kobiety. Początkowo wszystko wskazuje na samobójstwo, okazuje się jednak, że Alex została zamordowana. Prywatne śledztwo rozpoczyna Erica Falck – pisarka i przyjaciółka Alex z dzieciństwa.

gosia1109 pisze: „Nie przepadam za kryminałami,ale „Księżniczka z lodu” okazała się wciągająca lekturą. Wartka akcja, tajemnice z przeszłości i jak dla mnie zaskakujące zakończenie. Z przyjemnością sięgnę po kolejną część.”

„Nocna zamieć”, Johan Theorin

Joakim i Katrine Westin przeprowadzają się ze Sztokholmu na północną Olandię, wyspę u wybrzeży Szwecji. Uciekając przed życiem w wielkim mieście, postanawiają kupić i wyremontować byłą siedzibę latarników. Okazuje się jednak, że stary dom kryje w sobie wiele ponurych tajemnic, dawnych historii, które pragną zostać opowiedziane. Gdy na rodzinę Joakima spada nieszczęście, musi on stawić czoło zarówno duchom tego miejsca, jak i własnym demonom.

calamitas pisze: Jeśli ktoś, tak jak ja, lubi kryminał skandynawski, zdecydowanie powinien sięgnąć po tę pozycję. Kolejny bardzo dobry szwedzki autor. Tu nie ma specjalnie miejsca na zawiłe intrygi, za to są ludzie uwikłani we własne losy i historię miejsc, w których mieszkają. Theorin świetnie oddaje atmosferę i ducha miejsc opuszczonych, odludnych a przez to tajemniczych. Dzięki temu sama sprawa kryminalna jest jeszcze ciekawsza, bo nie zawieszona w próżni.

„Między tęsknotą lata a chłodem zimy”, Leif GW Persson

Pierwsza część trylogii dotyczącej zabójstwa premiera w 1986 r. Zaczynając od śmierci nieznanego Amerykanina w Sztokholmie, Persson powoli odkrywa złożoną sieć międzynarodowego szpiegostwa, chciwości, zwykłej niekompetencji i słabości szwedzkiego wywiadu, która według niego doprowadziła do morderstwa premiera. To niezwykle wciągająca i bogata w fakty kombinacja satyry, thrillera, dramatu psychologicznego i powieści policyjnej o największym śledztwie kryminalnym we współczesnej historii Szwecji.

Bookerka pisze: (…) Kiedy przyglądam się temu, co napisałam, myślę sobie: „To chyba nie brzmi zachęcająco! Leniwi, pijani i niekompetentni stróże prawa, uprzedmiotowione kobiety, intrygi, afery i zdrady. Kto by chciał o tym czytać?”. Zapewniam jednak, że to wybitna powieść kryminalna. Co ciekawe, wymusiła ona na mnie inną niż zazwyczaj dynamikę czytania. Bardziej niż szybkie rozwikłanie zagadki „kto zabił?”, interesowało mnie powolne rozsupływanie skomplikowanych i wielopoziomowych relacji społecznych, istniejących wewnątrz struktur policji, służb specjalnych i polityki oraz między nimi. Gorąco polecam!

Więcej propozycji – na forum książki w wątku Tydzień w Szwecji